Zerwanie więzadeł krzyżowych – przyczyny, objawy i leczenie

Zerwanie więzadeł krzyżowych stawu kolanowego – przedniego i/lub tylnego – to kontuzja największych i najważniejszych więzadeł, które znajdują się w kolanie. To właśnie głównie dzięki nim kolano może znosić ogromne obciążenia, dlatego ich uszkodzenie prowadzi do poważnej dysfunkcji kolana. Jakie są przyczyny i objawy zerwania więzadeł krzyżowych? Na czym polega leczenie?

Zerwanie więzadeł krzyżowych – przyczyny

System stabilizujący kolano czasem ulega uszkodzeniom, zwłaszcza wtedy, gdy osłabieniu ulegają mięśnie, szczególnie uda, które także pracują na rzecz stabilizacji stawu kolanowego. Jednak większość drobnych więzadeł, nawet gdy zdarzy nam się je naderwać, regenerują się same po unieruchomieniu kolana. Inaczej jest w przypadku zerwania więzadeł krzyżowych. Największe szkody powstają, gdy dojdzie do zerwania więzadła krzyżowego przedniego. Zdarza się to najczęściej przy uprawianiu narciarstwa zjazdowego i wodnego podczas gier zespołowych – zwłaszcza piłki nożnej.

Przebieg rehabilitacji po rekonstrukcji ACL

Postępowanie rehabilitacyjne po rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego obejmuje osiem elementów:

• Powrót do pełnego zakresu ruchomości w stawie kolanowym. W tym celu pacjent będzie stosował szynę CPM, dzięki której już w pierwszych dniach będzie w stanie osiągnąć zgięcie 45 stopni. Następnie konieczne będzie wykonywanie ćwiczeń czynnych.
• Zniwelowanie bólu, obrzęku oraz stanu zapalnego. Poza klasycznym zimnolecznictwem bardzo pomocna będzie terapia TECAR. Dzięki niej osiągniemy efekt przeciwzapalny w wyniku redukcji płynów zapalnych. Natomiast poprzez aktywację mikro-krążenia i przyspieszenie metabolizmu na poziomie komórkowym będziemy mogli zmniejszyć dolegliwości bólowe i przyspieszyć proces rekonwalescencji.
• Odzyskanie pełnej kontroli mięśniowej oraz propriocepcji. Pacjent będzie wykonywał ćwiczenia izometryczne mięśnia czworogłowego uda. Bardzo ważne jest także, aby rozciągać mięśnie łydki, mięsień czworogłowy uda, grupę kulszowo-goleniową, pasmo biodrowo-piszczelowe oraz mięsień biodrowo-lędźwiowy. Do aktywacji mięśni możemy również wykorzystać terapię TECAR, która będzie urozmaiceniem rehabilitacji dla pacjenta. Drugim ważnym elementem jest odzyskanie propriocepcji, poprzez wykonywanie ćwiczeń równoważnych na niestabilnym podłożu. Z czasem można zwiększyć ich poziom trudności i dodać elementy dynamiczne.
• Terapia blizny – w tym przypadku zastosowanie również znajduje Terapia TECAR, która zwiększy metabolizm tkanki i odżywi ją. Spowoduje to zmniejszenie zwłóknienia i aktywuje procesy regeneracyjne. Uzupełnieniem terapii będzie również taśma do kinesiotapingu, która poprawi wygląd blizny oraz zmniejszy jej ograniczenia ruchomości.
• Nauka prawidłowego chodu.
• Mobilizacja rzepki.
• Stopniowe wprowadzanie elementów treningu sportowego: jazda na rowerze stacjonarnym, trucht, przeplatanka, skakanie na skakance, bieg tyłem z nagłym zatrzymaniem itp.
• Powrót do uprawianej dyscypliny sportowej między 6. a 9. miesiącem rehabilitacji.

Rehabilitacja po rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego dotyczy wielu elementów i jest procesem długotrwałym. Natomiast dzięki innowacyjnej terapii jesteśmy w stanie przyśpieszyć rekonwalescencję, a więc skrócić czas rehabilitacji. Jest to niezwykle istotne dla sportowców, którzy jak najszybciej chcą wrócić do aktywności sportowej.

Powiązane wpisy:

ZESPÓŁ MIĘŚNIA GRUSZKOWATEGO: Przyczyny, objawy, rehabilitacja Urazy sportowe – najczęstsze kontuzje i metody leczenia Urazy mięśnia dwugłowego uda – rodzaje, objawy i leczenie Zamrożony bark – przyczyny, objawy, leczenie Terapia manualna Skręcenie stawu skokowego – szybki powrót do sprawności Rwa kulszowa – nie musisz żyć z bólem! Fala uderzeniowa – nowoczesny i skuteczny sposób na ból!